Puvis de Chavannes

💡 Gaylor’s flat figures reflect his attention to the styles of Europeans like Gauguin and Puvis de Chavannes, and to folk art, which he collected while summering in Maine during the 1920s.

پیکره‌های تخت گیلر، توجه او را به سبک‌های اروپایی‌هایی مانند گوگن و پووی دو شاوانس و همچنین هنر عامیانه که او در طول اقامت تابستانی‌اش در ایالت مین در دهه ۱۹۲۰ جمع‌آوری کرده بود، منعکس می‌کند.

💡 A lecture on Puvis de Chavannes traced pale palettes and flattened forms that prefigure certain twentieth-century experiments.

یک سخنرانی در مورد پووی دو شاوان، پالت‌های رنگ‌پریده و فرم‌های مسطحی را ترسیم کرد که از آزمایش‌های خاص قرن بیستم خبر می‌دهند.

💡 The Nabi painters and printmakers were influenced by the flattened forms and archaic aura of the neoclassical muralist Pierre Puvis de Chavannes and by Paul Gauguin.

نقاشان و چاپگران نبی تحت تأثیر فرم‌های مسطح و حال و هوای باستانی نقاش نئوکلاسیک، پیر پووی دو شاوان، و پل گوگن، قرار گرفتند.

💡 The museum devoted a room to Puvis de Chavannes, whose calm allegories influenced generations of muralists searching for a modern serenity.

این موزه اتاقی را به پووی دو شاوان اختصاص داده است، کسی که تمثیل‌های آرام او بر نسل‌هایی از نقاشان دیواری که به دنبال آرامش مدرن بودند، تأثیر گذاشت.

💡 Yet it could depart more from historical models like those of Caravaggio, Manet or Puvis de Chavannes.

با این حال، می‌تواند از الگوهای تاریخی مانند آثار کاراواجو، مانه یا پووی دو شاوان فاصله بیشتری بگیرد.

💡 Seeing Puvis de Chavannes beside symbolists clarified how restraint can carry as much charge as overt drama.

دیدن پوویس دو شاوان در کنار نمادگرایان، روشن کرد که چگونه خویشتن‌داری می‌تواند به اندازه نمایش آشکار، بار معنایی داشته باشد.