provirus

💡 HIV typically splices its provirus into a cell’s genes, which make up only 1% of the human genome.

اچ‌آی‌وی معمولاً پروویروس خود را به ژن‌های سلول متصل می‌کند، که تنها ۱٪ از ژنوم انسان را تشکیل می‌دهند.

💡 Researchers mapped which cells harbor a provirus after treatment, chasing paths to a true cure.

محققان پس از درمان، نقشه سلول‌هایی که حاوی پروویروس هستند را ترسیم کردند و مسیرهایی را برای درمان واقعی دنبال کردند.

💡 Furthermore, each tissue sample also contained genetic material from at least one provirus that could still produce viral proteins.

علاوه بر این، هر نمونه بافت حاوی ماده ژنتیکی حداقل یک پروویروس بود که هنوز می‌توانست پروتئین‌های ویروسی تولید کند.

💡 “Reservoirs” of infected cells that hold latent provirus are a key reason why powerful combinations of ARVs cannot eliminate infections and cure people.

«مخازن» سلول‌های آلوده که پروویروس نهفته را در خود نگه می‌دارند، دلیل اصلی این هستند که چرا ترکیبات قدرتمند ARVها نمی‌توانند عفونت‌ها را از بین ببرند و افراد را درمان کنند.

💡 A lab explained how a provirus complicates vaccines, turning time into a variable as crafty as any protein.

یک آزمایشگاه توضیح داد که چگونه یک پروویروس، واکسن‌ها را پیچیده می‌کند و زمان را به متغیری به حیله‌گری هر پروتئینی تبدیل می‌کند.

💡 The virus tucked a provirus into the host genome, a quiet hitchhiker that might awaken under stress.

این ویروس یک پروویروس را در ژنوم میزبان جاسازی کرد، یک مسافر بی‌سروصدا که ممکن است تحت استرس از خواب بیدار شود.