Proclus

💡 Even if we do want accept the postulate without proof, Proclus would prefer that we call it an axiom, rather than a postulate.

حتی اگر بخواهیم این اصل را بدون اثبات بپذیریم، پروکلوس ترجیح می‌دهد که آن را یک اصل موضوعه بنامیم، نه یک اصل موضوعه.

💡 Translators of Proclus balance fidelity with mercy, turning dense arguments into sentences that breathe.

مترجمان پروکلوس، وفاداری را با رحم و شفقت متعادل می‌کنند و استدلال‌های سنگین را به جملاتی نفس‌گیر تبدیل می‌کنند.

💡 Proclus credits Pythagoras, for example, with discovering the theorem we now call Pythagoras’s theorem, and Menelaus the theorem that is the mathematical foundation for Ptolemaic astronomy.

برای مثال، پروکلوس، کشف قضیه‌ای را که اکنون آن را قضیه فیثاغورس می‌نامیم، به فیثاغورس و قضیه‌ای را که پایه ریاضی نجوم بطلمیوسی است، به منلائوس نسبت می‌دهد.

💡 Reading Proclus feels like climbing a ladder made of logic, each rung polished by centuries of commentary.

خواندن پروکلوس مانند بالا رفتن از نردبانی از منطق است که هر پله آن با قرن‌ها تفسیر صیقل داده شده است.

💡 The seminar paired Proclus with Plotinus, letting students hear disagreements that still hum across metaphysics.

این سمینار، پروکلوس را در کنار فلوطین قرار داد و به دانشجویان اجازه داد تا اختلافاتی را که هنوز در متافیزیک وجود دارد، بشنوند.

💡 Had Vergil had an opportunity to read Proclus, some of this might have made its way into his text, but it is unlikely that he would have absorbed the concept of discovery.

اگر ویرژیل فرصتی برای خواندن آثار پروکلوس داشت، شاید بخشی از این مطالب به متن او راه می‌یافت، اما بعید است که او مفهوم کشف را جذب می‌کرد.