prison psychosis

💡 Reich supposes that this acute prison psychosis may be included in that large group of abnormal psychic processes, developing from affect and affect-like situations.

رایش فرض می‌کند که این روان‌پریشی حاد زندان ممکن است در آن گروه بزرگ از فرآیندهای روانی غیرطبیعی قرار گیرد که از موقعیت‌های عاطفی و شبه عاطفی ناشی می‌شوند.

💡 This is a fair example of what has been termed an acute prison psychosis, and occurs with considerable frequency among prisoners awaiting trial.

این نمونه‌ی بارزی از چیزی است که روان‌پریشی حاد زندان نامیده می‌شود و با فراوانی قابل توجهی در میان زندانیان منتظر محاکمه رخ می‌دهد.

💡 Research into prison psychosis overlaps with trauma studies, arguing for mental‑health care that doesn’t end at the gate.

تحقیقات در مورد روان‌پریشی زندان با مطالعات تروما همپوشانی دارد و استدلال می‌کند که مراقبت‌های سلامت روان در دروازه زندان پایان نمی‌یابد.

💡 A case study of prison psychosis emphasized humane architecture—light, contact, purpose—as medicine alongside therapy.

یک مطالعه موردی در مورد روان‌پریشی زندان، بر معماری انسانی - نور، تماس، هدف - به عنوان دارو در کنار درمان تأکید کرد.

💡 The clinical pictures presented by the acute prison psychosis are especially apt to awaken  suspicions of malingering in the minds of the untrained.

تصاویر بالینی ارائه شده توسط روان‌پریشی حاد زندان، به ویژه می‌تواند سوءظن به تمارض را در ذهن افراد آموزش ندیده برانگیزد.

💡 Clinicians use prison psychosis cautiously, describing breakdowns catalyzed by isolation, noise, and relentless vigilance inside concrete routines.

پزشکان با احتیاط از روان‌پریشی زندان استفاده می‌کنند و فروپاشی‌هایی را توصیف می‌کنند که در اثر انزوا، سر و صدا و هوشیاری بی‌وقفه در چارچوب روال‌های مشخص، تشدید می‌شوند.