printers devil

💡 Folklore paints the printer's devil as mischievous, yet most were exhausted teenagers saving for boots and better futures.

افسانه‌های عامیانه، شیطان چاپخانه را موجودی موذی و شیطان صفت تصویر می‌کنند، در حالی که بیشتر آنها نوجوانانی خسته بودند که برای کفش و آینده‌ای بهتر پس‌انداز می‌کردند.

💡 “I definitely learned that working with Printer’s Devil.”

«من قطعاً این را از کار کردن با چاپگر شیطان یاد گرفتم.»

💡 As a printer's devil, the apprentice mixed ink, fetched type, and learned that accuracy earns trust faster than charm.

شاگرد، به عنوان یک شیطان چاپخانه، جوهر را مخلوط کرد، حروف‌چینی کرد و یاد گرفت که دقت، سریع‌تر از جذابیت، اعتماد جلب می‌کند.

💡 After a post-college sojourn to Russia, where she worked as a journalist, Schreck moved to Seattle and joined Printer’s Devil.

شرک پس از پایان تحصیلات دانشگاهی، پس از اقامتی کوتاه در روسیه، جایی که به عنوان روزنامه‌نگار مشغول به کار شد، به سیاتل نقل مکان کرد و به گروه «پرینترز دِویل» پیوست.

💡 Fagan and Willis recall Printer’s Devil as a scrappy company that could thrive in a pre-tech-boom Seattle where rents were cheap and arts grants were plentiful.

فاگان و ویلیس از شرکت Printer’s Devil به عنوان یک شرکت نوپا یاد می‌کنند که توانست در سیاتلِ پیش از رونق فناوری، جایی که اجاره‌ها ارزان و کمک‌های مالی هنری فراوان بود، رشد کند.

💡 My newspaper career began at age 16 as a printer’s devil — cleaning presses, melting Linotype lead — for the weekly Ojai Valley News.

حرفه روزنامه‌نگاری من از ۱۶ سالگی به عنوان یک چاپخانه‌دار شیطان - تمیز کردن دستگاه‌های چاپ، ذوب کردن سرب لینوتایپ - برای هفته‌نامه Ojai Valley News آغاز شد.