predicate noun

💡 Some intransitive verbs require a predicate noun or pronoun in the nominative case, or an adjective, to complete their meaning.

بعضی از افعال لازم برای کامل کردن معنی خود به یک اسم یا ضمیر در حالت فاعلی یا یک صفت نیاز دارند.

💡 Do not use a when or where clause as a predicate noun.

از عبارت‌های when یا where به عنوان اسم مفعولی استفاده نکنید.

💡 In “her dream was architect,” the predicate noun completes the identity gracefully.

در جمله‌ی «رویای او معمار بود»، اسمِ گزاره به زیبایی هویت را کامل می‌کند.

💡 A predicate noun is the same idea as a predicate nominative, and examples help that sink in.

اسم مفعولی همان مفهوم حالت فاعلی مفعولی را دارد و مثال‌ها به درک بهتر آن کمک می‌کنند.

💡 A verb should agree in number with the subject, not with a predicate noun.

فعل باید از نظر تعداد با فاعل مطابقت داشته باشد، نه با اسم گزاره.

💡 Worksheets that underline the predicate noun teach structure without killing curiosity.

برگه‌های تمرینی که زیر اسم مفعول خط می‌کشند، ساختار جمله را بدون از بین بردن حس کنجکاوی آموزش می‌دهند.