prairie warbler

💡 The prairie warbler prefers grasslands and shrubs, and in migration, “they like scrubby habitat,” he says.

او می‌گوید سسک دشتی علفزارها و بوته‌زارها را ترجیح می‌دهد و در مهاجرت، «زیستگاه‌های بوته‌زار و بوته‌زار را دوست دارد».

💡 Scrubby second growths, hillsides with scattered cedars and barberries, and, sometimes, bushy places in the pines are the haunts of the miscalled Prairie Warbler.

بوته‌های خشک و بوته‌زار، دامنه‌های تپه‌هایی با سروها و زرشک‌های پراکنده، و گاهی اوقات، مکان‌های پرپشت در میان کاج‌ها، محل سکونت سسک دشتی است که به اشتباه سسک دشتی نامیده می‌شود.

💡 Birders learned to track a prairie warbler by movement rather than color under gray morning light.

پرنده‌نگرها یاد گرفتند که در زیر نور خاکستری صبح، به جای رنگ، با حرکت، یک سسک دشتی را ردیابی کنند.

💡 A prairie warbler trilled from scrubby edges, its song rising like a small spiral staircase.

چکاوک دشتی از لبه‌های بوته‌زار سر برآورد و آوازش مانند پلکانی مارپیچ و کوچک بالا رفت.

💡 A possible explanation of this phenomenon seems to lie in the much greater abundance of the Prairie Warbler in comparison to that of the Bell Vireo.

به نظر می‌رسد یک توضیح احتمالی برای این پدیده، فراوانی بسیار بیشتر سسک دشتی در مقایسه با سنقر زرد باشد.

💡 Habitat restoration brought the prairie warbler back to fields once choked with invasive shrubs.

احیای زیستگاه، سسک دشتی را به مزارعی که زمانی با بوته‌های مهاجم خفه شده بودند، بازگرداند.