Poitier

💡 A mural of Poitier brightened the theater alley, inviting passersby to consider how representation opens doors for everyone.

یک نقاشی دیواری از پواتیه، کوچه تئاتر را روشن کرده بود و رهگذران را به این فکر دعوت می‌کرد که چگونه بازنمایی، درها را برای همه باز می‌کند.

💡 The film class discussed Poitier as trailblazer, analyzing performances that balanced dignity, anger, and grace under extraordinary scrutiny.

کلاس فیلم، پوآتیه را به عنوان پیشگامی که اجراهایی را که وقار، خشم و ظرافت را در تعادل نگه می‌داشتند، تحت بررسی دقیق و موشکافانه‌ای تحلیل می‌کرد، مورد بحث قرار داد.

💡 Interviews with Poitier taught young actors that craft requires discipline long after applause fades.

مصاحبه با پواتیه به بازیگران جوان آموخت که هنر بازیگری مدت‌ها پس از محو شدن تشویق‌ها، نیاز به نظم و انضباط دارد.

💡 “John Amos was the Sidney Poitier of television,” he continues.

او ادامه می‌دهد: «جان آموس، سیدنی پوآتیه تلویزیون بود.»

💡 In my very first film, Sidney Poitier gave me this black box with everything that I would need in it to do my own hair and makeup.

در همان اولین فیلمم، سیدنی پواتیه یک جعبه سیاه به من داد که تمام وسایلی که برای آرایش مو و صورتم لازم داشتم در آن بود.

💡 “Sidney Poitier and I were the only ones out there,” said Jones, who scored several films starring Poitier, a close friend.

جونز که آهنگسازی چندین فیلم با بازی پوآتیه، دوست صمیمی‌اش، را بر عهده داشته، گفت: «من و سیدنی پوآتیه تنها کسانی بودیم که آنجا بودند.»