podite

💡 A broken podite didn’t doom the specimen; behavior still offered clues as it scuttled awkwardly yet determined across glass.

یک پادیت شکسته این نمونه را از بین نبرد؛ رفتارش همچنان سرنخ‌هایی ارائه می‌داد، زیرا با حرکتی ناشیانه اما مصمم روی شیشه می‌دوید.

💡 The crustacean’s podite segments articulated like tiny tools, each joint a marvel of evolutionary engineering under magnification.

بندهای پادار این سخت‌پوست مانند ابزارهای کوچکی به هم متصل بودند که هر مفصل، با بزرگنمایی، شگفتی مهندسی تکاملی را نشان می‌داد.

💡 Taxonomists measured a podite carefully, because length ratios distinguish species that otherwise seem frustratingly identical.

متخصصان طبقه‌بندی، طول یک پادو را با دقت اندازه‌گیری کردند، زیرا نسبت‌های طول، گونه‌هایی را که در غیر این صورت به طرز ناامیدکننده‌ای یکسان به نظر می‌رسند، از هم متمایز می‌کند.