Pitatus

💡 Through a small telescope, Pitatus appeared as a walled plain, its terraced shadows changing with the moon’s angle.

پیتاتوس از طریق یک تلسکوپ کوچک به صورت دشتی محصور دیده می‌شد که سایه‌های پلکانی آن با زاویه ماه تغییر می‌کرد.

💡 GAURICUS.—A large walled-plain S. of Pitatus, about 40 miles in diameter.

گوریکوس. - دشت بزرگ و محصور جنوبی پیتاتوس، با قطر حدود 40 مایل.

💡 On every side but the N., Pitatus is a walled plain of an especially massive type, the border on the S.E. furnishing one of the finest examples of terraces to be found on the visible surface.

پیتاتوس از هر طرف به جز شمال، دشتی محصور از نوع بسیار عظیم است، مرز جنوب شرقی آن یکی از بهترین نمونه‌های تراس‌بندی‌هایی را که می‌توان در سطح مرئی یافت، ارائه می‌دهد.

💡 A crater like Pitatus reminds us that silence can be dramatic when measured in kilometers.

دهانه‌ای مانند پیتاتوس به ما یادآوری می‌کند که سکوت می‌تواند در مقیاس کیلومتر، چشمگیر باشد.

💡 Lunar observers sketch Pitatus to practice shading, where sunlight teaches geometry at cosmic scale.

رصدگران ماه، پیتاتوس را برای تمرین سایه‌زنی طراحی می‌کنند، جایی که نور خورشید هندسه را در مقیاس کیهانی آموزش می‌دهد.