Pierian Spring

💡 The speaker urged us to drink deeply from the Pierian Spring, not sip headlines and call it knowledge.

سخنران از ما خواست که از چشمه پیرین عمیقاً بنوشیم، نه اینکه تیترها را جرعه جرعه بنوشیم و آن را دانش بنامیم.

💡 Drink deep, O muse, of the Pierian spring, Unlock the doors of memory.

ای الهه‌ی شعر، از چشمه پیِریان عمیق بنوش، درهای خاطره را بگشا.

💡 Drink deep, or taste not the Pierian spring; There shallow draughts intoxicate the brain, and drinking largely sobers us again.’

عمیق بنوش، وگرنه از چشمه پیرین نچش؛ جرعه‌های کم‌عمق آن مغز را مست می‌کند، و نوشیدن تا حد زیادی ما را دوباره هوشیار می‌کند.

💡 "And jolly to drink of the Pierian spring or from the well of truth without either of them leaving a nasty taste in the mouth."

«و چه لذت‌بخش است که از چشمه پیرا بنوشیم یا از چاه حقیقت، بی‌آنکه هیچ‌کدام طعم بدی در دهانمان باقی بگذارند.»

💡 The mural of the Pierian Spring in the hallway turned a campus shortcut into a small pilgrimage.

نقاشی دیواری چشمه پیرین در راهرو، مسیر میانبر دانشگاه را به زیارتگاهی کوچک تبدیل کرده بود.

💡 Every new lab member hears about the Pierian Spring, a metaphor that politely shames shallow literature reviews.

هر عضو جدید آزمایشگاه درباره چشمه پیرین می‌شنود، استعاره‌ای که مؤدبانه نقدهای ادبی سطحی را شرمسار می‌کند.