Pickwick Papers, The

💡 The seminar used Pickwick Papers, The to discuss serialization’s grip on readers long before streaming queues.

این سمینار از کتاب «مقالات پیک‌ویک» برای بحث در مورد نفوذ سریال‌سازی بر خوانندگان، مدت‌ها قبل از صف‌های پخش آنلاین، استفاده کرد.

💡 Here the young author resided in 1835, the year previous to the production of the “Pickwick Papers,” the first number of that work being published April 1, 1836. 

نویسنده جوان در سال ۱۸۳۵، یک سال قبل از انتشار «یادداشت‌های پیک‌ویک» که اولین شماره آن در اول آوریل ۱۸۳۶ منتشر شد، در اینجا اقامت داشت.

💡 A first edition of Pickwick Papers, The sat under glass, its pages foxed and still mischievous.

چاپ اول «یادداشت‌های پیک‌ویک»، زیر شیشه، با صفحاتی که هنوز شیطنت می‌کردند و شیطنت می‌کردند.

💡 Coates’ first big editing job was on “The Pickwick Papers”, the 1952 black-and-white film directed by Noel Langley and based on the Charles Dickens novel.

اولین کار بزرگ تدوین کوتس در فیلم سیاه و سفید «یادداشت‌های پیک‌ویک» محصول ۱۹۵۲ به کارگردانی نوئل لانگلی بود که بر اساس رمان چارلز دیکنز ساخته شده بود.

💡 Rereading Pickwick Papers, The revealed jokes I missed as a teenager, plus a tenderness that survives fashions in humor.

بازخوانی «یادداشت‌های پیک‌ویک»، جوک‌های فاش‌شده‌ای که در نوجوانی از دست داده بودم، به علاوه‌ی لطافتی که در طنز، مدها را زنده نگه می‌دارد.