phenylthiocarbamide

💡 Population studies of phenylthiocarbamide sensitivity map culinary traditions in surprisingly persuasive ways.

مطالعات جمعیتی در مورد حساسیت به فنیل تیوکاربامید، سنت‌های آشپزی را به شیوه‌های شگفت‌آور و متقاعدکننده‌ای ترسیم می‌کند.

💡 Tasting phenylthiocarbamide divides the room into “bitter” and “what bitter?”, a genetic party trick with real research roots.

چشیدن فنیل تیوکاربامید، اتاق را به دو قسمت «تلخ» و «چه تلخی؟» تقسیم می‌کند، یک ترفند مهمانی ژنتیکی که ریشه‌های تحقیقاتی واقعی دارد.

💡 In particular, the NMR appears to lack the phenylthiocarbamide taste, a dominant genetic trait in humans, as well as several other common bitter tastes.

به طور خاص، به نظر می‌رسد NMR فاقد طعم فنیل تیوکاربامید، یک ویژگی ژنتیکی غالب در انسان، و همچنین چندین طعم تلخ رایج دیگر است.

💡 We used phenylthiocarbamide strips in class to introduce dominance, variation, and the joys of messy inheritance.

ما در کلاس از نوارهای فنیل تیوکاربامید برای معرفی تسلط، تنوع و لذت‌های وراثت نامرتب استفاده کردیم.

💡 I keep a pack of phenylthiocarbamide strips in my desk and if people are interested in knowing if they’re a supertaster, I have them chew on a strip and tell me what they taste.

من یک بسته نوار فنیل تیوکاربامید در میزم دارم و اگر کسی علاقه‌مند باشد بداند که آیا طعم غذاها را به خوبی حس می‌کند یا نه، از او می‌خواهم که یک نوار را بجود و به من بگوید چه مزه‌ای را حس می‌کند.