peoples democracy

💡 Beijing rarely discusses the issue of democracy, but has previously referred to China’s governance arrangements as “whole-process people’s democracy”.

پکن به ندرت درباره مسئله دموکراسی صحبت می‌کند، اما پیش از این از ترتیبات حکومتی چین به عنوان «دموکراسی مردمیِ تمام‌عیار» یاد کرده است.

💡 He recovered his composure fairly quickly, as the man was bundled from the hall by security shouting slogans about a people's democracy.

او خیلی زود آرامش خود را به دست آورد، زیرا ماموران امنیتی مرد را که شعارهایی درباره دموکراسی مردمی سر می‌داد، از سالن بیرون کردند.

💡 Marxist writers shunned the word “totalitarian”; Nazi Germany was invariably referred to as “fascist,” while the Soviet Union was a “people’s democracy.”

نویسندگان مارکسیست از کلمه «توتالیتر» پرهیز می‌کردند؛ آلمان نازی همواره «فاشیست» نامیده می‌شد، در حالی که اتحاد جماهیر شوروی یک «دموکراسی مردمی» بود.

💡 Political theorists debate how a people's democracy balances expertise with broad consent, especially when crises demand fast, technically complex decisions.

نظریه‌پردازان سیاسی در مورد چگونگی ایجاد تعادل بین تخصص و رضایت عمومی در یک دموکراسی مردمی بحث می‌کنند، به خصوص زمانی که بحران‌ها نیازمند تصمیم‌گیری‌های سریع و از نظر فنی پیچیده هستند.

💡 Citizens evaluated whether a people's democracy delivered housing, education, and accountable budgets rather than merely renaming familiar hierarchies.

شهروندان ارزیابی کردند که آیا یک دموکراسی مردمی به جای تغییر نام سلسله مراتب آشنا، مسکن، آموزش و بودجه‌های پاسخگو را ارائه می‌دهد یا خیر.

💡 Pamphlets championed a people's democracy, claiming mass participation would inoculate institutions against elite capture and performative cynicism.

جزوه‌هایی که از دموکراسی مردمی حمایت می‌کردند، مدعی بودند که مشارکت توده‌ای، نهادها را در برابر سلطه نخبگان و بدبینی نمایشی واکسینه می‌کند.