Pelagius I

💡 After the death of Pelagius I., and up to the accession of Gregory the Great in 590, the interest of Italian history is political rather than ecclesiastical.

پس از مرگ پلاگیوس اول و تا به قدرت رسیدن گرگوری کبیر در سال ۵۹۰، تاریخ ایتالیا بیشتر جنبه سیاسی داشت تا کلیسایی.

💡 In what consisted the power by which twenty-nine Popes from Pelagius I. in 555, to Gregory II. in 715 bore so fearful a strain?

قدرتی که بیست و نه پاپ، از پلاگیوس اول در سال ۵۵۵ تا گرگوری دوم در سال ۷۱۵، با آن چنین فشار هولناکی را تحمل کردند، در چه چیزی نهفته بود؟

💡 Trained in Galloway, he travelled to Rome, where he was well received by Pelagius I., and housed in the Lateran.

او که در گالووی آموزش دیده بود، به رم سفر کرد، جایی که توسط پلاگیوس اول به گرمی پذیرفته شد و در لاتران اسکان داده شد.

💡 Under Pelagius I, the papacy managed repairs—of buildings and relationships—in a world that never stopped shaking.

در زمان پلاگیوس اول، دستگاه پاپی تعمیرات - ساختمان‌ها و روابط - را در جهانی که هرگز از لرزیدن باز نمی‌ایستاد، مدیریت می‌کرد.

💡 Historians reassess Pelagius I, separating legend from administrative reality with patient archival work.

مورخان، پلاگیوس اول را دوباره ارزیابی می‌کنند و با کار بایگانی صبورانه، افسانه را از واقعیت اداری جدا می‌کنند.

💡 Pope Pelagius I navigated politics as carefully as doctrine, a task that left footprints in letters and councils.

پاپ پلاگیوس اول سیاست را به همان دقت آموزه‌های دینی هدایت می‌کرد، وظیفه‌ای که ردپای آن در نامه‌ها و شوراها باقی مانده است.