peace dividend

💡 Politicians promised a generous peace dividend, then discovered budgets still groan under obligations that wars only temporarily overshadow.

سیاستمداران وعده سود سخاوتمندانه از صلح را دادند، سپس متوجه شدند که بودجه‌ها هنوز زیر بار تعهداتی که جنگ‌ها فقط موقتاً بر آنها سایه می‌اندازند، نالانند.

💡 Since the beginning of the Cold War, Europeans have reaped a huge peace dividend by being under the wing of American military protection.

از آغاز جنگ سرد، اروپایی‌ها با قرار گرفتن زیر چتر حمایت نظامی آمریکا، سود عظیمی از صلح به دست آورده‌اند.

💡 Cities invested their peace dividend in parks and libraries, choosing visible improvements that knit neighborhoods together.

شهرها سود صلح خود را در پارک‌ها و کتابخانه‌ها سرمایه‌گذاری کردند و پیشرفت‌های قابل مشاهده‌ای را انتخاب کردند که محله‌ها را به هم پیوند می‌دهد.

💡 The peace dividend of the 1990s was shared with these agencies, especially the National Institutes of Health.

سود صلح دهه ۱۹۹۰ با این آژانس‌ها، به ویژه مؤسسات ملی بهداشت، تقسیم شد.

💡 Economists debated how to spend the peace dividend, warning that deferred maintenance and social programs both make compelling claims.

اقتصاددانان در مورد چگونگی خرج کردن سود سهام صلح بحث کردند و هشدار دادند که هزینه‌های نگهداری معوق و برنامه‌های اجتماعی هر دو ادعاهای قانع‌کننده‌ای دارند.

💡 Many people from East Germany also expected a post-unification peace dividend that never materialized.

بسیاری از مردم آلمان شرقی نیز انتظار داشتند که پس از اتحاد، از مزایای صلح بهره‌مند شوند، چیزی که هرگز محقق نشد.