Parkes

💡 In Parkes, the giant radio dish listens for whispers while tourists pose as if they could hear them too.

در پارکس، دیش رادیویی غول‌پیکر به زمزمه‌ها گوش می‌دهد در حالی که گردشگران طوری ژست می‌گیرند که انگار آنها هم می‌توانند آنها را بشنوند.

💡 Driving toward Parkes, the landscape stretches until distances begin to speak in kilometers rather than minutes.

با رانندگی به سمت پارکس، چشم‌انداز آنقدر گسترده می‌شود که مسافت‌ها به جای دقیقه، کیلومترها را نشان می‌دهند.

💡 Parkes notes that the film was among the very first to sell out when tickets for this year’s festival went on sale.

پارکس خاطرنشان می‌کند که این فیلم جزو اولین فیلم‌هایی بود که هنگام فروش بلیت‌های جشنواره امسال، تمام بلیت‌هایش به فروش رفت.

💡 “There’s a very loose seal of approval that we’re putting on this,” Parkes says.

پارکس می‌گوید: «ما مهر تأیید خیلی سستی روی این موضوع می‌زنیم.»

💡 “I walked up to Grant and I told him I had a film festival,” Parkes recalls.

پارکس به یاد می‌آورد: «من پیش گرانت رفتم و به او گفتم که یک جشنواره فیلم دارم.»