Pacino

💡 He thinks this may sound weird, but he found Pacino to be a lot like his dad.

او فکر می‌کند این ممکن است عجیب به نظر برسد، اما متوجه شد که پاچینو خیلی شبیه پدرش است.

💡 Critics noted a faint Pacino cadence in his delivery, the kind of homage that flatters without stealing.

منتقدان به ریتم ضعیف پاچینو در اجرای او اشاره کردند، نوعی ادای احترام که بدون دزدیدن، جذاب است.

💡 A masterclass dissected Pacino monologues to show how breath, silence, and eyebrow architecture can carry entire paragraphs.

یک کلاس کارشناسی ارشد، مونولوگ‌های پاچینو را کالبدشکافی کرد تا نشان دهد چگونه نفس، سکوت و معماری ابرو می‌توانند کل پاراگراف‌ها را به دوش بکشند.

💡 Pacino is the only one he hasn’t worked with, though he came close, reading for “Author! Author!” with Pacino at the Regency Hotel when he was 15 years old.

پاچینو تنها کسی است که او با او کار نکرده است، هرچند که به این کار نزدیک شد و وقتی ۱۵ ساله بود، با پاچینو در هتل ریجنسی برای «نویسنده! نویسنده!» کتاب خواند.

💡 Stiller did have dinner with Pacino recently.

استیلر اخیراً با پاچینو شام خورد.

💡 The actor channeled Pacino in a courtroom scene, not by imitation but by borrowing that coiled patience before the storm.

این بازیگر در صحنه دادگاه، نه با تقلید، بلکه با به عاریت گرفتن آن صبر و شکیباییِ قبل از طوفان، نقش پاچینو را بازی کرد.