on oneself

💡 “Working on oneself is complicated—you have biases towards what the results would be that are cognitively difficult.”

«کار کردن روی خود پیچیده است - شما نسبت به نتایجی که از نظر شناختی دشوار هستند، تعصباتی دارید.»

💡 “It’s so easy to completely tear yourself apart in this moment, to be so down on oneself as part of this whole thing,” she said.

او گفت: «خیلی راحت می‌توانی در این لحظه خودت را کاملاً تکه‌تکه کنی، و به عنوان بخشی از کل این ماجرا، اینقدر از خودت ناامید باشی.»

💡 She turned criticism on oneself into fuel, adopting mentors and study habits that quietly transformed outcomes.

او انتقاد از خود را به انگیزه تبدیل کرد، مربیانی را به کار گرفت و عادت‌هایی را مطالعه کرد که بی‌سروصدا نتایج را تغییر می‌دادند.

💡 For this week’s episode of Working Overtime, hosts June Thomas and Isaac Butler discuss a listener’s query about how much importance one should grant “working on oneself.”

در قسمت این هفته از برنامه «اضافه کاری»، مجریان برنامه، جون توماس و ایزاک باتلر، در مورد سوال یکی از شنوندگان در مورد میزان اهمیت «کار کردن روی خود» صحبت می‌کنند.

💡 He blamed delays on oneself at first, then recognized systemic bottlenecks require group fixes, not solitary guilt.

او ابتدا خودش را مقصر تاخیرها می‌دانست، سپس تشخیص داد که تنگناهای سیستمی نیاز به اصلاحات گروهی دارند، نه احساس گناه انفرادی.

💡 It’s tempting to take failures on oneself, but shared retrospectives produce better solutions and healthier teams.

وسوسه‌انگیز است که شکست‌ها را به گردن خودتان بیندازید، اما مرور گذشته به صورت مشترک، راه‌حل‌های بهتر و تیم‌های سالم‌تری ایجاد می‌کند.