oecus

💡 In the doors leading from the corridor to the oecus, terrified faces of slaves began to show themselves a second time.

در درهایی که از راهرو به اتاق انتظار منتهی می‌شدند، چهره‌های وحشت‌زده‌ی بردگان برای بار دوم شروع به خودنمایی کردند.

💡 After these words he passed to the other end of the house, to the hall called oecus, where Pomponia Gr�cina, Lygia, and little Aulus were waiting for him in fear and alarm.

پس از این سخنان، او به انتهای دیگر خانه، به تالاری که اوکوس نام داشت، رفت، جایی که پومپونیه گروچینا، لیگیا و آئولوس کوچک با ترس و وحشت منتظر او بودند.

💡 Architects borrowed the oecus idea for modern atriums, translating hospitality into glass and light.

معماران ایده oecus را برای آتریوم‌های مدرن به عاریت گرفتند و مهمان‌نوازی را به شیشه و نور ترجمه کردند.

💡 Excavations revealed an oecus with mosaic floors and wall frescoes stubbornly bright after centuries.

کاوش‌ها، معبدی با کف‌های موزاییکی و نقاشی‌های دیواری را آشکار کرد که پس از قرن‌ها، همچنان درخشان و خیره‌کننده بودند.

💡 The Roman oecus functioned as a grand dining hall, where patrons entertained clients under painted ceilings.

اُکوس رومی به عنوان یک سالن غذاخوری بزرگ عمل می‌کرد، جایی که مشتریان زیر سقف‌های نقاشی شده از مشتریان پذیرایی می‌کردند.