object complement

💡 Enlargement of predicate, 241. of subject, object, complement, 240.

بزرگ‌نمایی گزاره، ۲۴۱. بزرگ‌نمایی نهاد، مفعول، متمم، ۲۴۰.

💡 Editors flag ambiguous object complement constructions, which can confuse readers when verbs allow both result and description.

ویراستاران ساختارهای مبهمِ متمم مفعولی را علامت‌گذاری می‌کنند، که می‌تواند خوانندگان را گیج کند، زمانی که افعال هم نتیجه و هم توصیف را در بر می‌گیرند.

💡 In “They elected her president,” the phrase “president” functions as an object complement, renaming the direct object.

در جمله‌ی «They selected her president» عبارت «president» به عنوان متمم مفعولی عمل می‌کند و نام مفعول مستقیم را تغییر می‌دهد.

💡 This form of the verb is frequently the principal word of a phrase used as a subject or as an object, complement; as, To read good books is profitable; I like to read good books.

این شکل از فعل اغلب کلمه اصلی عبارتی است که به عنوان فاعل یا مفعول، متمم استفاده می‌شود؛ مانند: خواندن کتاب‌های خوب سودآور است؛ من دوست دارم کتاب‌های خوب بخوانم.

💡 Teachers illustrate an object complement by asking students to transform “painted the door red” back into a pair of clauses.

معلمان با درخواست از دانش‌آموزان برای تبدیل جمله‌ی «در را قرمز رنگ کرد» به یک جفت جمله واره، یک متمم مفعولی را نشان می‌دهند.

💡 But there is this difference: whereas the simple sentence always has a word or a phrase for subject, object, complement, and modifier, the complex sentence has statements or clauses for these places.

اما این تفاوت وجود دارد: در حالی که جمله ساده همیشه یک کلمه یا عبارت برای فاعل، مفعول، متمم و توصیف‌کننده دارد، جمله پیچیده برای این مکان‌ها جملات یا بندهایی دارد.