O

💡 The senator exclaimed, “O tempora! O mores!” to lament corruption, though colleagues urged concrete reforms instead of rhetorical flourishes.

سناتور در سوگ فساد فریاد زد: «ای مردم زمانه! ای مردم عادی!» هرچند همکارانش به جای شعارهای اغراق‌آمیز، خواستار اصلاحات ملموس شدند.

💡 Their house is about, oh, I'd say four miles from here.

خانه‌شان حدود، اوه، می‌توانم بگویم چهار مایل از اینجا فاصله دارد.

💡 Reading Cicero’s “O tempora! O mores!” in context reveals political theatre, strategic outrage, and appeals to shared moral standards.

خواندن «ای زمانه! ای آداب و رسوم!» سیسرو در متن، تئاتر سیاسی، خشم استراتژیک و توسل به معیارهای اخلاقی مشترک را آشکار می‌کند.

💡 Editorials echo “O tempora! O mores!” whenever scandals break, but citizens increasingly demand action plans alongside indignation.

هر زمان که رسوایی‌هایی رخ می‌دهد، سرمقاله‌ها فریاد «ای زمانه! ای آداب و رسوم!» سر می‌دهند، اما شهروندان به طور فزاینده‌ای در کنار خشم و عصبانیت، خواستار برنامه‌های عملی هستند.

💡 Oh, yes. It's one of my favorite cities.

اوه، بله. این یکی از شهرهای مورد علاقه من است.

💡 oh, waiter! Will you come here, please?

اوه، گارسون! میشه لطفا بیای اینجا؟