noun phrase

💡 Writers vary noun phrase length to control rhythm and reader effort consciously.

نویسندگان طول عبارات اسمی را تغییر می‌دهند تا ریتم و تلاش خواننده را آگاهانه کنترل کنند.

💡 On top of that sequence, there's a structure, a syntactic tree that includes noun phrases and verb phrases.

علاوه بر این توالی، یک ساختار وجود دارد، یک درخت نحوی که شامل عبارات اسمی و عبارات فعلی است.

💡 Now that they are on stage, he switches to a definite noun phrase: the herons head.

حالا که روی صحنه هستند، او به یک عبارت اسمی مشخص روی می‌آورد: سر حواصیل.

💡 In the sentence “I found the owner of the dog,” “the owner of the dog” is a noun phrase.

در جمله‌ی «من صاحب سگ را پیدا کردم»، «صاحب سگ» یک عبارت اسمی است.

💡 The sprawling noun phrase buried the main verb, so we pruned modifiers until meaning emerged cleanly.

عبارت اسمیِ پراکنده، فعل اصلی را پنهان کرده بود، بنابراین ما قیدها را حذف کردیم تا معنی به طور واضح نمایان شود.

💡 Diagramming a noun phrase reveals determiners, head nouns, and complements, turning intuition into explicit awareness.

رسم نمودار یک عبارت اسمی، معرفه‌ها، اسم‌های اصلی و متمم‌ها را آشکار می‌کند و شهود را به آگاهی صریح تبدیل می‌کند.