nil admirari

💡 Critics misread nil admirari as boredom, yet Stoics meant freedom from manipulation by spectacle, rumor, and flattery.

منتقدان «هیچ تحسینی» را به اشتباه کسالت تعبیر می‌کردند، اما رواقیون رهایی از فریبکاری با نمایش، شایعه و چاپلوسی را مد نظر داشتند.

💡 There appeared the tall military form of old Syme, alias Timothy Tickler, with his pithy monosyllables, and determined nil admirari bearing.

هیکل نظامی قدبلند سایم پیر، ملقب به تیموتی تیکلر، با تک‌هجاهای مختصر و مفیدش و ژست مصمم و بی‌تحسینش ظاهر شد.

💡 His motto, nil admirari, doesn’t mean cynicism; it counsels steadiness when trends clamor for attention with empty urgency.

شعار او، «هیچ تحسینی ندارم»، به معنای بدبینی نیست؛ بلکه به ثبات توصیه می‌کند، زمانی که مدها با عجله و اضطرار پوچ، توجه را جلب می‌کنند.

💡 She wrote nil admirari in her planner, a reminder to greet drama with measured curiosity rather than reflexive outrage.

او در برنامه‌ریزش نوشت: «هیچ تحسینی ندارم»، یادآوری‌ای برای اینکه با کنجکاوی سنجیده به استقبال درام بروم، نه با خشم و عصبانیت واکنشی.

💡 That which struck me most forcibly during my first half-year, and my acquaintance with Snipson and Brag, was this “nil admirari” style.

چیزی که در طول نیم‌سال اول و آشنایی‌ام با اسنیپسون و بورگ بیش از همه مرا تحت تأثیر قرار داد، همین سبک «تحسین‌ناپذیر» بود.

💡 He is not afraid to start and stare; his state of mind is exactly opposed to the high dignity of the nil admirari.

او از تعجب کردن و خیره شدن نمی‌ترسد؛ حالت روحی‌اش دقیقاً در تضاد با شأن والای ستایشگران بی‌ارزش است.