More, Thomas

💡 In the syllabus, we paired ‘ More, Thomas ’ with contemporary essays on conscience, inviting students to debate loyalty and dissent.

در برنامه درسی، «مور، توماس» را با مقالات معاصر در مورد وجدان همراه کردیم و از دانشجویان دعوت کردیم تا در مورد وفاداری و مخالفت بحث کنند.

💡 “I told them that if I kept pushing through it would get to a point where I can’t do it no more,” Thomas recalls.

توماس به یاد می‌آورد: «به آنها گفتم اگر به تلاش ادامه دهم، به جایی می‌رسم که دیگر نمی‌توانم این کار را انجام دهم.»

💡 The historian argued that More, Thomas navigated politics with wit, yet underestimated how swiftly power devours inconvenient integrity.

این مورخ استدلال کرد که مور، توماس با زیرکی سیاست را هدایت می‌کرد، اما این را دست کم گرفته بود که قدرت چگونه به سرعت تمامیت ناخوشایند را می‌بلعد.

💡 A portrait labeled More, Thomas drew a crowd, its calm gaze challenging modern visitors to reconsider duty, humor, and mortality.

پرتره‌ای با برچسب «بیشتر، توماس» جمعیتی را به خود جلب کرد، نگاه آرام آن بازدیدکنندگان مدرن را به چالش می‌کشید تا در وظیفه، شوخ‌طبعی و مرگ و میر تجدید نظر کنند.

💡 “What we’re telling all of our clients is whatever the state is asking you to do, let’s do just a little more,” Thomas said of the gyms he works with.

توماس در مورد باشگاه‌هایی که با آنها کار می‌کند گفت: «آنچه ما به همه مشتریان خود می‌گوییم این است که هر کاری که ایالت از شما می‌خواهد انجام دهید، بیایید کمی بیشتر انجام دهیم.»

💡 The more Thomas and I were apart from each other, the longer it took for me to remember how much I missed him.

هر چه من و توماس بیشتر از هم دور بودیم، بیشتر طول می‌کشید تا یادم بیاید چقدر دلم برایش تنگ شده است.