mopoke

💡 We heard a mopoke call from the gum trees at dusk, its soft notes marking the trail back to camp.

هنگام غروب، صدای خش‌خش درختان صمغ را شنیدیم که نت‌های ملایم آن، مسیر بازگشت به اردوگاه را مشخص می‌کرد.

💡 The naturalist logged each mopoke sighting, correlating calls with temperature shifts to predict nocturnal activity along the ridge.

این طبیعت‌شناس هر مشاهده‌ی مگسک را ثبت کرد و با مرتبط کردن صداهای آن با تغییرات دما، فعالیت شبانه‌ی آن را در امتداد خط‌الرأس پیش‌بینی کرد.

💡 Only a mopoke called plaintively in the distance.

فقط یک موش خرما با لحنی حزن‌انگیز از دوردست فریاد زد.

💡 A sudden silhouette crossed the moon, and the mopoke vanished, leaving only eucalyptus fragrance and our nervous laughter behind.

ناگهان سایه‌ای از روی ماه گذشت و ماه‌گرفتگی ناپدید شد و تنها عطر اکالیپتوس و خنده‌ی عصبی ما باقی ماند.

💡 No cry of beast or bird ruffles the 111 stillness, save perhaps the faint tinkle of the bell-bird or the solemn plaint of the mopoke from some distant scrub.

هیچ فریاد جانور یا پرنده‌ای سکوت را نمی‌لرزاند، مگر شاید صدای ضعیف زنگوله پرنده یا ناله‌ی موقر جارو از بوته‌زار دوردست.

💡 The hooting of the mopoke owl Floats on the midnight air; The prowling dingoe’s dismal howl Is chorused wide and far.

صدای هو هو کردن جغد موپوک در هوای نیمه شب شناور است؛ زوزه غم انگیز دینگوی سرگردان در دوردست ها طنین انداز می شود.