molto

💡 The mournful molto adagio seemed to stretch time as the ensemble coalesced into rich, golden chords, with Setzer tracing graceful lines around them.

به نظر می‌رسید که مولتو آداجیوی حزن‌انگیز، زمان را کش می‌دهد، چرا که گروه با آکوردهای غنی و طلایی به هم می‌پیوست و ستزر با ظرافت خطوطی را در اطراف آنها ترسیم می‌کرد.

💡 Or at least the “molto allegro” style with which this composer is often associated.

یا حداقل سبک «مولتو آلگرو» که این آهنگساز اغلب با آن مرتبط است.

💡 The final A minor section has more of the flat 5th/quasi-Lydian element in it than the molto adagio does, beautiful as it is.

بخش پایانی لا مینور، با وجود زیبایی‌اش، بیشتر از مولتو آداجیو، عنصر بمل پنجم/شبه لیدیایی را در خود دارد.

💡 The young performers playing the inmates of a Naples detention center are molto bello.

بازیگران جوانی که نقش زندانیان یک بازداشتگاه ناپل را بازی می‌کنند، ملتو بلو (نوعی رقص و آواز) هستند.

💡 Thrilling this is not, but it scores molto points for agonising existential crises.

این هیجان‌انگیز نیست، اما به خاطر بحران‌های وجودی عذاب‌آورش امتیاز بالایی می‌گیرد.