Middle Irish

💡 The language in which the huge miscellaneous codices enumerated above are contained is called by the general name of Middle Irish, which is a very wide term.

زبانی که مجموعه عظیم و متنوع قوانین ذکر شده در بالا در آن قرار دارد، با نام عمومی ایرلندی میانه شناخته می‌شود که اصطلاحی بسیار گسترده است.

💡 Thus in many parts of LU. we find a thin Middle Irish veneer on what is largely Old Irish of the 8th or 9th century.

بنابراین در بسیاری از بخش‌های لوئیزیانا، ما یک روکش نازک از ایرلندی میانه را بر روی آنچه که عمدتاً ایرلندی باستان قرن هشتم یا نهم است، می‌بینیم.

💡 Place-names preserve Middle Irish roots, whispering history through road signs travelers barely notice.

نام مکان‌ها ریشه‌های ایرلندی میانه را حفظ می‌کنند و تاریخ را از طریق علائم جاده‌ای که مسافران به ندرت متوجه آنها می‌شوند، زمزمه می‌کنند.

💡 Middle Irish chronicles mix saints, cattle raids, and poetic insults, a tapestry stitched with stubborn humor.

وقایع‌نگاری‌های ایرلند میانه، ترکیبی از قدیسان، یورش به گله گاوها و توهین‌های شاعرانه است، پرده‌ای که با طنزی لجوجانه دوخته شده است.

💡 In Middle Irish the declensions and conjugations are much simplified and the neuter gender is given up in substantives.

در زبان ایرلندی میانه، صرف افعال و صرف افعال بسیار ساده شده و جنسیت خنثی در اسم‌ها حذف شده است.

💡 Grammars of Middle Irish intimidate at first, then reward patience with patterns that feel inevitable.

دستور زبان ایرلندی میانه در ابتدا ترسناک است، اما سپس با الگوهایی که اجتناب‌ناپذیر به نظر می‌رسند، صبر و شکیبایی را پاداش می‌دهد.