mesne lord

💡 A mesne lord stood between tenant and overlord, collecting rents and loyalties while juggling obligations upward tactfully.

یک ارباب مسن بین مستاجر و ارباب ارشد قرار می‌گرفت و اجاره‌ها و حق امتیازها را جمع‌آوری می‌کرد و در عین حال با تدبیر، تعهدات را افزایش می‌داد.

💡 The role of mesne lord faded as feudal systems modernized, though archives keep the paper ghosts employed.

با مدرن شدن نظام‌های فئودالی، نقش اربابان مِسنه کم‌رنگ شد، هرچند بایگانی‌ها همچنان به کار خود ادامه می‌دهند.

💡 The middle thane was feudal, but not honorary; he was also called a vavasor, and his lands a vavasory, which held of some mesne lord, and not immediately of the King.

خان میانی فئودال بود، اما افتخاری نبود؛ او همچنین واواسور (vavasor) نامیده می‌شد و زمین‌هایش واواسوری (vavasory) نام داشت که متعلق به اربابی اشرافی بود و نه مستقیماً متعلق به پادشاه.

💡 When the mesne lord sold rights, tenants faced new rules written by strangers who understood fields mostly as ledgers.

وقتی ارباب مِسنه حقوق را فروخت، مستاجران با قوانین جدیدی روبرو شدند که توسط غریبه‌هایی نوشته شده بود که زمین‌ها را بیشتر به عنوان دفتر کل می‌شناختند.

💡 To successive priors, as mesne lords, it also owed its earliest municipal privileges.

این شهر همچنین اولین امتیازات شهری خود را مدیون کشیشان متوالی، به عنوان لردهای مسن، بود.

💡 On frequent occasions the petty adjoining "Chinesified" states, of which Lu was practically the mesne lord, are stated to have been "tainted with Eastern barbarian rites."

بارها گفته شده است که ایالت‌های کوچک مجاور که «چینی‌شده» بودند و لو عملاً ارباب مِسنه آنها بود، «به آیین‌های بربری شرقی آلوده» بوده‌اند.