McLuhan

💡 Our seminar returned to McLuhan, debating how “the medium is the message” maps onto algorithmic timelines and endlessly scrolling feeds.

سمینار ما به مک‌لوهان بازگشت و در مورد چگونگی تطبیق «رسانه، پیام است» با جدول‌های زمانی الگوریتمی و فیدهای بی‌پایان اسکرول، بحث کرد.

💡 A podcaster invoked McLuhan while editing, trimming perfectly good anecdotes that diluted the show’s surprising, tightly woven thesis.

یک پادکستر هنگام تدوین، به مک‌لوهان استناد کرد و حکایات کاملاً خوبی را حذف کرد که تز غافلگیرکننده و به‌هم‌پیوسته‌ی برنامه را رقیق می‌کرد.

💡 No less a scholar of mass media than Marshall McLuhan praised Shepherd for utilizing “radio as a new medium for a new kind of novel that he writes nightly.”

مارشال مک‌لوهان، محقق رسانه‌های جمعی، شپرد را به خاطر استفاده از «رادیو به عنوان رسانه‌ای جدید برای نوع جدیدی از رمان که او هر شب می‌نویسد» ستود.

💡 It’s like the moment in “Annie Hall” when Marshall McLuhan arrives.

مثل لحظه‌ای در فیلم «آنی هال» که مارشال مک‌لوهان از راه می‌رسد.

💡 “In terms of McLuhan, it isn’t a cool medium, it becomes a hot medium.”

«از نظر مک‌لوهان، این یک رسانه‌ی سرد نیست، بلکه به یک رسانه‌ی داغ تبدیل می‌شود.»

💡 Exhibits quoting McLuhan paired early televisions with smartphones, urging visitors to consider how devices reorganize attention, memory, and neighborliness.

نمایشگاه‌هایی که از مک‌لوهان نقل قول می‌کردند، تلویزیون‌های اولیه را با تلفن‌های هوشمند مرتبط می‌کردند و از بازدیدکنندگان می‌خواستند در نظر بگیرند که چگونه دستگاه‌ها توجه، حافظه و حس همسایگی را از نو سازماندهی می‌کنند.