marram grass

💡 Dunes held their shape thanks to marram grass, whose tough roots stitch sand together against impatient storms.

تپه‌های شنی به لطف علف‌های مرام شکل خود را حفظ کرده‌اند، علف‌هایی که ریشه‌های محکمشان شن‌ها را در برابر طوفان‌های بی‌تاب به هم می‌دوزد.

💡 Barefoot, we learned marram grass is better admired than hugged; resilience comes with prickles.

پابرهنه، یاد گرفتیم که علف مارما را بهتر است تحسین کرد تا اینکه در آغوش گرفت؛ انعطاف‌پذیری با خار همراه است.

💡 Conservation crews replanted marram grass after erosion, protecting seabird nests and picnic memories.

نیروهای حفاظتی پس از فرسایش، علف‌های هرز را دوباره کاشتند و از لانه‌های پرندگان دریایی و خاطرات پیک‌نیک محافظت کردند.

💡 The Pampas grass helps to bond poor soils found at the coast, while Marram grass helps to prevent erosion in the dunes.

علف پامپاس به پیوند دادن خاک‌های فقیر موجود در ساحل کمک می‌کند، در حالی که علف مارام به جلوگیری از فرسایش در تپه‌های شنی کمک می‌کند.

💡 Closer to the lake, the dunes are still moving and less stable, with some marram grass that helps stabilize them.

تپه‌های شنی نزدیک‌تر به دریاچه، هنوز در حال حرکت هستند و پایداری کمتری دارند، و برخی علف‌های هرز به تثبیت آنها کمک می‌کنند.

💡 There had been other habitat changes where mobile sand dunes were stabilised through the planting of marram grass.

تغییرات زیستگاهی دیگری نیز رخ داده بود که در آنها تپه‌های شنی متحرک از طریق کاشت علف مرام تثبیت شدند.