Malibran

💡 Singers revere Malibran for fearless coloratura that still intimidates conservatories two centuries later.

خوانندگان، مالیبران را به خاطر رنگ‌آمیزی بی‌باکانه‌اش که هنوز هم دو قرن بعد، هنرستان‌ها را مرعوب می‌کند، تحسین می‌کنند.

💡 Record collectors chase rare arias associated with Malibran, debating ornamentation choices into the night.

کلکسیونرهای موسیقی، آریاهای کمیاب مرتبط با مالیبران را دنبال می‌کنند و تا پاسی از شب در مورد انتخاب تزئینات بحث می‌کنند.

💡 Ms. Neuwirth brings an amusing touch of imperious asperity to her role as Malibran, but her naturally dry demeanor seems a strange fit for the character, who was famous for her tempestuousness.

خانم نویویرث رگه‌هایی از جسارت و گستاخی آمرانه را به نقش مالیبران اضافه می‌کند، اما رفتار خشک و طبیعی او به طرز عجیبی با این شخصیت که به خاطر تندخویی‌اش مشهور بود، تناسب دارد.

💡 Maria Malibran, the mezzo soprano, rebelled against the censorship and reinserted “vil bastarda” when she sang in the 1835 premiere at La Scala; the opera was then banned in Milan.

ماریا مالیبران، خواننده متزو سوپرانو، علیه سانسور قیام کرد و هنگام خواندن در اولین اجرای اپرا در سال ۱۸۳۵ در لا اسکالا، عبارت «vil bastarda» را دوباره به اپرا اضافه کرد؛ سپس این اپرا در میلان ممنوع شد.

💡 Sillier still is Grisi’s subsequent swoon, which allows Malibran to come to the rescue and sing the offstage music that introduces the soprano’s big mad-scene aria.

حماقت بعدی گریسی هنوز هم احمقانه‌تر است، که به مالیبران اجازه می‌دهد به کمک بیاید و موسیقی خارج از صحنه را که مقدمه‌ی آریای بزرگ و دیوانه‌وار سوپرانو است، بخواند.

💡 A biography of Malibran revealed relentless touring schedules that would exhaust modern stars.

زندگینامه‌ای از مالیبران، برنامه‌های تور بی‌وقفه‌اش را فاش کرد که ستاره‌های مدرن را از پا درمی‌آورد.