Magus

💡 In rehearsal, the actor playing the Magus practiced stillness, discovering that silence can feel like gravity when everyone expects fireworks.

در تمرین، بازیگری که نقش مغ را بازی می‌کرد، سکوت را تمرین کرد و کشف کرد که وقتی همه انتظار آتش‌بازی دارند، سکوت می‌تواند مانند جاذبه زمین باشد.

💡 The novelist portrayed the Magus as a meticulous teacher, less a wizard than a patient architect of choices that revealed who the protagonist already was.

این رمان‌نویس، مغ را به عنوان یک معلم دقیق به تصویر کشید، نه یک جادوگر، بلکه بیشتر یک معمار صبورِ انتخاب‌هایی که شخصیت اصلی داستان را از قبل آشکار می‌کرد.

💡 When she and her husband Chris Weimer bought Magus in 2004, the shop was already an institution.

وقتی او و همسرش کریس ویمر در سال ۲۰۰۴ فروشگاه Magus را خریدند، این فروشگاه از قبل یک موسسه بود.

💡 attributed the storms to a clash of wills between the two most powerful magi in the land

طوفان‌ها را به اختلاف اراده بین دو جادوگر قدرتمند سرزمین نسبت داد

💡 Costumers debated how the Magus should dress: austere, to highlight knowledge, or ornate, to mirror the temptations woven through the plot’s riddles.

طراحان لباس در مورد نحوه لباس پوشیدن جادوگر بحث می‌کردند: ساده و بی‌تکلف، برای تأکید بر دانش، یا آراسته، برای انعکاس وسوسه‌های نهفته در معماهای داستان.

💡 Foster played on Davis’ studio album “Big Fun” and his live albums “Dark Magus” and “Agharta.”

فاستر در آلبوم استودیویی دیویس به نام «Big Fun» و آلبوم‌های زنده او به نام‌های «Dark Magus» و «Agharta» نوازندگی کرده است.