lutist

💡 The renaissance hall filled as a lutist warmed up, fingertips coaxing court dances from strings once reserved for whispers and weddings.

سالن رنسانس پر شد، در حالی که نوازنده عود گرم می‌شد و با نوک انگشتانش رقص‌های درباری را از سازهای زهی که زمانی مختص زمزمه‌ها و عروسی‌ها بود، به گوش می‌رساند.

💡 "He has called us flutists and lutists and 'cellists—" He stopped and held up a small instrument that he carried in his hand—"Do you know what this is?"

«او ما را نوازنده فلوت و عود و 'ویولنسل' خطاب کرده است...» ایستاد و ساز کوچکی را که در دستش داشت بالا گرفت... «می‌دانی این چیست؟»

💡 Keyed instruments, despite the remonstrances of the lutists, continued to advance toward their present supremacy.

سازهای کلیددار، علیرغم اعتراضات نوازندگان عود، به پیشرفت خود به سمت برتری کنونی‌شان ادامه دادند.

💡 The ensemble hired a lutist to color madrigals gently, proving historical instruments still negotiate beautifully with modern ears.

این گروه یک نوازنده عود استخدام کرد تا مادریگال‌ها را به آرامی رنگ‌آمیزی کند و ثابت کند که سازهای تاریخی هنوز هم به زیبایی با گوش‌های مدرن سازگار هستند.

💡 A street lutist battled buses and still managed to hush a crowd with a pavane that felt like sunlight through lace.

یک نوازنده‌ی خیابانیِ عود با اتوبوس‌ها درگیر شد و همچنان توانست با یک پاوان که مانند نور خورشید از میان توری به نظر می‌رسید، جمعیت را ساکت کند.

💡 Mattheson, who wrote in the latter part of the eighteenth century, when the lute was still cultivated, said that a lutist of eighty years must have spent nearly sixty in tuning his instrument.

متیسون، که در اواخر قرن هجدهم، زمانی که عود هنوز کشت می‌شد، می‌نوشت، گفته است که یک عودنواز هشتاد ساله باید نزدیک به شصت سال را صرف کوک کردن ساز خود کرده باشد.