long barrow

💡 Some came from west Wales and Ireland, where they built stone tombs, while others came from eastern England, where burials were in long barrow mounds.

برخی از غرب ولز و ایرلند آمدند، جایی که مقبره‌های سنگی ساختند، در حالی که برخی دیگر از شرق انگلستان آمدند، جایی که دفن‌ها در تپه‌های بلند و باریک انجام می‌شد.

💡 Dr. Obermaier’s survey of the local terrain pointed to the presence of a long barrow, an elongated stone monument to the dead.

بررسی دکتر اوبرمایر از زمین‌های محلی، وجود یک گورپشته طولانی، یک بنای سنگی کشیده برای مردگان، را نشان داد.

💡 The West Kennet Long Barrow dates to around 3,650 BC and has been described by archaeologists as being typical of the Early Neolithic period.

تپه لانگ کنت غربی به حدود ۳۶۵۰ سال قبل از میلاد مسیح برمی‌گردد و توسط باستان‌شناسان به عنوان نمونه‌ای از اوایل دوره نوسنگی توصیف شده است.

💡 Standing atop a long barrow, we watched crows draft essays in wind over wheat.

بالای تپه‌ای بلند ایستاده بودیم و کلاغ‌ها را تماشا می‌کردیم که در باد، روی گندم‌ها، انشا می‌نوشتند.

💡 We hiked to a long barrow under gray skies, ancient stones reminding us that permanence is a cooperative illusion.

ما زیر آسمان خاکستری به سمت تپه‌ای طولانی پیاده‌روی کردیم، سنگ‌های باستانی به ما یادآوری می‌کردند که جاودانگی یک توهم مشارکتی است.

💡 Archaeologists excavated a long barrow carefully, revealing rituals written in flint, bone, and pollen.

باستان‌شناسان با دقت یک گورپشته طولانی را حفاری کردند و آیین‌هایی را که با سنگ چخماق، استخوان و گرده نوشته شده بود، آشکار کردند.