live in sin

💡 Literature uses live in sin to stage conflict, then asks whether love, stability, and public health actually care about official paperwork.

ادبیات از «زندگی در گناه» برای به تصویر کشیدن درگیری استفاده می‌کند، سپس می‌پرسد که آیا عشق، ثبات و سلامت عمومی واقعاً به کاغذبازی‌های رسمی اهمیت می‌دهند یا خیر.

💡 Grandparents once whispered that we live in sin, yet their jokes softened after dinners, repairs, and steady holidays proved commitment better than vows alone.

پدربزرگ‌ها و مادربزرگ‌ها زمانی پچ‌پچ می‌کردند که ما در گناه زندگی می‌کنیم، با این حال شوخی‌هایشان بعد از شام، تعمیرات و تعطیلات منظم، ملایم‌تر می‌شد و تعهد را بهتر از عهد و پیمان صرف نشان می‌داد.

💡 Politicians, like everyone else, are free to live in sin even in residence at No. 10 Downing Street.

سیاستمداران، مانند هر کس دیگری، آزادند که حتی در محل اقامتشان در خیابان داونینگ شماره ۱۰، در گناه زندگی کنند.

💡 Rachael said, “Or we could live in sin, except that I’m not alive.”

راشل گفت: «یا می‌توانیم در گناه زندگی کنیم، با این تفاوت که من زنده نیستم.»

💡 The phrase live in sin reveals more about the speaker’s tradition than the couple’s ethics, which may prioritize kindness, consent, and shared responsibilities over ceremony.

عبارت «در گناه زندگی کن» بیشتر سنت گوینده را آشکار می‌کند تا اخلاق زوج، که ممکن است مهربانی، رضایت و مسئولیت‌های مشترک را بر مراسم اولویت دهد.

💡 “The government makes you live in sin,” she said.

او گفت: «دولت شما را مجبور می‌کند در گناه زندگی کنید.»