leprechauns

💡 Three years later came Crock of Gold, with its album cover featuring a painting by Shane MacGowan of leprechauns that resembled the demons that seemed to haunt him throughout his life.

سه سال بعد آلبوم Crock of Gold منتشر شد که روی جلد آن نقاشی‌ای از شین مک‌گوان از جن‌هایی به چشم می‌خورد که شبیه شیاطینی بودند که انگار در تمام طول زندگی‌اش او را تعقیب می‌کردند.

💡 “They were just the little beings out in the outskirts of town that would make your life difficult,” Professor Stuart said, comparing them to leprechauns or elves in other traditions.

پروفسور استوارت با مقایسه آنها با جن‌ها یا الف‌ها در سنت‌های دیگر گفت: «آنها فقط موجودات کوچکی در حومه شهر بودند که زندگی شما را دشوار می‌کردند.»

💡 At the museum, a folktale exhibit showed how leprechauns vary by region, reminding visitors that myths evolve with storytellers, not just with merchandise.

در موزه، یک نمایشگاه داستان‌های عامیانه نشان داد که چگونه لپرکان‌ها بر اساس منطقه متفاوت هستند و به بازدیدکنندگان یادآوری کرد که اسطوره‌ها نه فقط با کالاها، بلکه با قصه‌گوها تکامل می‌یابند.

💡 The podcast explored why leprechauns endure: portable symbols of luck that adapt easily to migration, advertising, and classroom crafts without losing their tricky edge.

این پادکست بررسی کرد که چرا لپرکان‌ها دوام می‌آورند: نمادهای قابل حمل شانس که به راحتی با مهاجرت، تبلیغات و کاردستی‌های کلاس درس سازگار می‌شوند، بدون اینکه جذابیت فریبنده خود را از دست بدهند.

💡 During the festival, actors dressed as leprechauns entertained tourists, but local elders shared quieter stories about bargains, warnings, and the cost of careless wishes.

در طول جشنواره، بازیگرانی که لباس‌های جن و پری پوشیده بودند، گردشگران را سرگرم می‌کردند، اما بزرگان محلی داستان‌های آرام‌تری درباره معامله‌ها، هشدارها و هزینه‌های آرزوهای بی‌دقت تعریف می‌کردند.

💡 Here, good luck is manufactured and carefully distributed into the human world by teams of leprechauns, unicorns and dragons.

در اینجا، خوش‌شانسی توسط گروه‌هایی از جن‌ها، اسب‌های تک‌شاخ و اژدهاها ساخته و با دقت در دنیای انسان‌ها توزیع می‌شود.