Lammastide

💡 A poet described Lammastide as a hinge in the year, when the future smells like bread and stubble fields.

شاعری لاماستاید را به عنوان لولا در سالی توصیف کرد که در آن آینده بوی نان و مزارع کاه می‌دهد.

💡 It was only last Lammastide, sir knight, that I was left for dead near Reading as I journeyed to Winchester fair.

جناب شوالیه، همین آخرین لاماستید بود که در سفرم به بازار مکاره وینچستر، نزدیک ریدینگ، مرا تا سر حد مرگ رها کردند.

💡 The church decorated for Lammastide with sheaves, reminding city kids that flour once had faces, rain, and an attitude.

کلیسا برای جشن لاماستید با دسته‌های آرد تزئین شد و به بچه‌های شهر یادآوری کرد که آرد زمانی چهره، باران و نگرشی خاص داشت.

💡 ‘And you will not go to town from Easter to Lammastide, as other noble ladies do?’ asked the younger girl, rather disappointed at this aspect of a viscountess’s life.

دختر کوچکتر که از این جنبه از زندگی یک ویسکونتس کاملاً ناامید شده بود، پرسید: «و شما از عید پاک تا لاماستید به شهر نمی‌روید، همانطور که دیگر خانم‌های اشرافی می‌روند؟»

💡 In the English, and in all Scots versions, men "win their hay" at Lammastide.

در نسخه انگلیسی و در تمام نسخه‌های اسکاتلندی، مردان در لاماستاید «یونجه خود را به دست می‌آورند».

💡 During Lammastide, the village green filled with stalls selling jams, tools, and stories that survive winter better than tomatoes.

در طول جشن لاماستید، فضای سبز روستا پر از غرفه‌هایی می‌شد که مربا، ابزار و داستان‌هایی می‌فروختند که زمستان را بهتر از گوجه‌فرنگی تحمل می‌کردند.