Kings Peak

💡 On the second day, we’d set a particularly big goal: 13 miles, three mountain passes, 6,000 vertical feet and a one-mile side trip to the summit of Kings Peak.

در روز دوم، هدف بسیار بزرگی را برای خود تعیین کرده بودیم: ۱۳ مایل، سه گذرگاه کوهستانی، ۶۰۰۰ فوت ارتفاع عمودی و یک سفر فرعی یک مایلی به قله کینگز پیک.

💡 A storm near Kings Peak taught respect; maps, layers, and humility kept the adventure large and the rescue imaginary.

طوفانی در نزدیکی کینگز پیک، احترام را آموخت؛ نقشه‌ها، لایه‌ها و فروتنی، ماجراجویی را بزرگ و نجات را خیالی نگه داشت.

💡 Back at camp, we traced the silhouette of Kings Peak against stars, promising to return with stronger legs and lighter packs.

در کمپ، سایه‌نمای قله کینگز را در برابر ستارگان ترسیم کردیم و قول دادیم که با پاهای قوی‌تر و کوله‌های سبک‌تر برگردیم.

💡 At 13,528 feet, Kings Peak is the tallest mountain in Utah, and the entire ridgeline trail sits above the tree line.

کینگز پیک با ارتفاع ۱۳۵۲۸ فوت، بلندترین کوه یوتا است و کل مسیر خط الراس آن بالای خط رویش درختان قرار دارد.

💡 Two years ago, I hiked up the highest mountain in Utah, Kings Peak, and was astonished to find a pack of Boy Scouts scrambling to the summit.

دو سال پیش، من از بلندترین کوه یوتا، کینگز پیک، بالا رفتم و با کمال تعجب دیدم که گروهی از پسران پیشاهنگ با عجله به سمت قله می‌دویدند.

💡 We started for Kings Peak before sunrise, headlamps stitching light across sage flats while distant ridges negotiated with stubborn clouds about timing and hospitality.

قبل از طلوع آفتاب به سمت کینگز پیک حرکت کردیم، چراغ‌های جلو نور خود را بر پهنه‌های مسطح می‌تاباندند، در حالی که یال‌های دوردست با ابرهای سرسخت در مورد زمان‌بندی و مهمان‌نوازی مذاکره می‌کردند.