king rod

💡 It was called a “king post truss,” and was very similar to the king rod bridge.

به آن «خرپای شاه ستون» می‌گفتند و بسیار شبیه پل شاه میله‌ای بود.

💡 Diagrams labeled the king rod clearly, sparing apprentices from guessing which member carries the load.

نمودارها میله شاه را به وضوح مشخص می‌کردند و کارآموزان را از حدس زدن اینکه کدام عضو بار را حمل می‌کند، نجات می‌دادند.

💡 The King Rod Bridge. ends of the spars were nailed together and their lower ends were firmly planted about four feet apart in the banks of the brook.

پل کینگ راد. انتهای تیرک‌ها به هم میخکوب شده و انتهای پایینی آنها با فاصله حدود چهار فوت از هم در کناره‌های نهر محکم کاشته شده بود.

💡 Uncle Ed told us that the 105 structure might be called a “king rod truss,” except that in place of rods we had used wires.

عمو اد به ما گفت که سازه ۱۰۵ را می‌توان «خرپای شاه‌میله» نامید، با این تفاوت که به جای میله‌ها از سیم استفاده کرده‌ایم.

💡 A snapped king rod grounded the old truss until crews fabricated a faithful replacement.

یک میله شاه شکسته، خرپای قدیمی را به زمین انداخت تا اینکه خدمه یک جایگزین مناسب برای آن ساختند.

💡 Bridge builders specified a wrought-iron king rod for the central vertical, pairing tradition with sound engineering.

سازندگان پل، یک شاه‌میله از جنس آهن فرفورژه را برای ستون عمودی مرکزی در نظر گرفتند که سنت را با مهندسی صحیح ترکیب می‌کرد.