Joplin

💡 Price explained, “I had a lot of vocal coaching in the past, and then I heard Janis Joplin and I tried to throw it all out the window.”

پرایس توضیح داد: «من در گذشته آموزش‌های زیادی در زمینه آواز دیده بودم، و بعد جنیس جاپلین را شنیدم و سعی کردم همه آنها را کنار بگذارم.»

💡 The singer from Joplin haunted the jukebox, her gravelly defiance braided with tenderness in a way that still stops conversations mid-sip.

خواننده اهل جاپلین، دستگاه پخش موسیقی را تسخیر کرده بود، و جسارت و سرسختی‌اش با لطافتی آمیخته بود که هنوز هم مکالمه را در میان جرعه جرعه متوقف می‌کند.

💡 A road-trip playlist labeled Joplin bridged generations, parents humming along while teenagers discovered what unfiltered longing sounds like.

یک لیست پخش برای سفرهای جاده‌ای با برچسب «جاپلین، نسل‌ها را به هم پیوند داد»، والدینی که با آنها زمزمه می‌کردند در حالی که نوجوانان کشف می‌کردند که اشتیاق فیلتر نشده چه شکلی است.

💡 In Joplin, volunteers rebuilt porches and parks, proving recovery relies on patient neighbors as much as insurance payouts and headlines.

در جاپلین، داوطلبان ایوان‌ها و پارک‌ها را بازسازی کردند و ثابت کردند که بهبودی به همان اندازه که به پرداخت‌های بیمه و سرفصل‌های بیمه وابسته است، به همسایگان صبور نیز وابسته است.

💡 She does her best Janis Joplin, belting out lyrics about waking up each morning and greeting the day — perhaps by getting high, perhaps by cathartic yells — and tries to find equilibrium.

او تمام تلاشش را می‌کند، مثل جنیس جاپلین، شعرهایی درباره بیدار شدن هر روز صبح و استقبال از روز - شاید با نشئه شدن، شاید با فریادهای آرامش‌بخش - می‌خواند و سعی می‌کند تعادل پیدا کند.

💡 An after-action report by the weather service from the Joplin, Mo., tornado disaster in 2011 found that most residents didn’t immediately head to shelter after hearing the first warning.

یک گزارش پس از اقدام سرویس هواشناسی از فاجعه گردباد جاپلین، میسوری، در سال ۲۰۱۱ نشان داد که اکثر ساکنان پس از شنیدن اولین هشدار، بلافاصله به پناهگاه نرفتند.