Johannes Damascenus

💡 “Johannes Damascenus” is added after St. Augustin in both.

در هر دو، «یوهانس داماسنوس» پس از سنت آگوستین اضافه شده است.

💡 The work was afterwards attributed to Johannes Damascenus, who died in 760.

این اثر بعدها به یوهانس داماسنوس، که در سال ۷۶۰ میلادی درگذشت، نسبت داده شد.

💡 Translators balanced accuracy and singability when adapting Johannes Damascenus for modern choirs.

مترجمان هنگام اقتباس از یوهانس داماسنوس برای گروه‌های کر مدرن، دقت و قابلیت خواندن را با هم متعادل کردند.

💡 A manuscript attributed to Johannes Damascenus revealed marginal notes arguing with earlier scribes, scholarship as dialogue rather than decree.

یک نسخه خطی منسوب به یوهانس داماسنوس، یادداشت‌های حاشیه‌ای را در بحث با کاتبان پیشین نشان می‌دهد، که نشان می‌دهد پژوهش بیشتر به عنوان گفتگو بوده تا فرمان.

💡 The seminar read hymns by Johannes Damascenus, tracing theology carried by melody across centuries of breath and candle smoke.

در این سمینار سرودهای مذهبی یوهانس داماسنوس خوانده شد و الهیات منتقل شده از طریق ملودی در طول قرن‌ها تنفس و دود شمع ردیابی شد.

💡 John, exarch of Bulgaria, who lived in the same century, translated the books of Johannes Damascenus into Slavic.

جان، حاکم بلغارستان، که در همان قرن می‌زیست، کتاب‌های یوهانس داماسکنوس را به زبان اسلاوی ترجمه کرد.