jasmine tea

💡 Dad swears jasmine tea tastes best after a rainy walk, when the windows fog slightly and the house feels newly washed, like the day has politely started over.

پدر قسم می‌خورد که چای یاس بعد از یک پیاده‌روی بارانی بهترین طعم را دارد، وقتی که پنجره‌ها کمی بخار می‌کنند و خانه انگار تازه شسته شده، انگار روز مودبانه از نو شروع شده است.

💡 In a building with a green-tiled roof on Hill Street, most of the old men and women shuffling mah-jongg tiles and sipping jasmine tea shared a surname — Lee.

در ساختمانی با سقف کاشی‌کاری‌شده‌ی سبز در خیابان هیل، بیشتر پیرمردها و پیرزن‌هایی که کاشی‌های ماهجونگ را روی هم می‌گذاشتند و چای یاس می‌نوشیدند، نام خانوادگی مشترکی داشتند - لی.

💡 Divers around Sakishima catalogue fluorescent reefs, then drink jasmine tea with fishermen who read squalls better than any chart or smartphone forecast.

غواصان اطراف ساکیشیما صخره‌های فلورسنت را فهرست می‌کنند، سپس با ماهیگیرانی که طوفان‌ها را بهتر از هر نمودار یا پیش‌بینی تلفن هوشمندی پیش‌بینی می‌کنند، چای یاس می‌نوشند.

💡 Eloise: I just get jasmine tea with boba.

الوئیز: من فقط چای یاس با بوبا می‌خورم.

💡 Flavors of Asian pear and jasmine tea conjure up a respite in a sun-drenched garden.

طعم گلابی آسیایی و چای یاس، آرامشی را در باغی غرق در آفتاب تداعی می‌کند.

💡 The café paired jasmine tea with sesame cookies, a combination that kept us chatting past closing time about travel plans, missed chances, and the odd comfort of familiar rituals.

کافه چای یاس را با کلوچه کنجدی سرو می‌کرد، ترکیبی که باعث شد بعد از ساعت تعطیلی، درباره برنامه‌های سفر، فرصت‌های از دست رفته و راحتی عجیب و غریبِ رسوم آشنا گپ بزنیم.