jadoube

💡 Coaches teach j'adoube early, because respect for small rituals protects big games from avoidable quarrels.

مربیان خیلی زود ژادوبی را آموزش می‌دهند، زیرا احترام به آیین‌های کوچک، بازی‌های بزرگ را از نزاع‌های قابل اجتناب محافظت می‌کند.

💡 In contrast, Bobby was strictly observant of this rule and said “j’adoube” first whenever he touched a piece to straighten it.

در مقابل، بابی کاملاً به این قانون پایبند بود و هر وقت که برای صاف کردن یک مهره آن را لمس می‌کرد، اول می‌گفت «ژادوب».

💡 He must say j’adoube before touching his piece.

او قبل از لمس کردن قطعه‌اش باید بگوید j'adoube (به معنی «به معنی ستایش»)

💡 Whispering j'adoube, she straightened a tilted pawn, honoring etiquette that keeps tension thrilling rather than petty.

در حالی که زیر لب زمزمه می‌کرد «ژادوب»، مهره کج شده‌اش را صاف کرد و به آداب معاشرتی که تنش را هیجان‌انگیز نگه می‌دارد تا بی‌اهمیت، احترام گذاشت.

💡 If a player touches a piece with the sole object of adjusting its position, he must apprise his opponent of his intention by saying "J'adoube" beforehand.

اگر بازیکنی مهره‌ای را صرفاً با هدف تنظیم موقعیت آن لمس کند، باید قبلاً با گفتن «ژادوب» (J'adoube) حریف خود را از قصد خود مطلع کند.

💡 After muttering j'adoube, he adjusted a rook, then resumed a clock-biting endgame that felt like sprinting through molasses.

بعد از اینکه زیر لب کلمه j'adoube را زمزمه کرد، یک رخ را تنظیم کرد، سپس بازی آخرش را که با سرعت ساعت را می‌زد از سر گرفت، طوری که انگار داشت از میان ملاس می‌دوید.