Iron Chancellor

💡 While Bismarck no doubt thought it was the right and moral thing to do, the Iron Chancellor also wanted to head off far more radical proposals and undercut the appeal of the Social Democrats.

در حالی که بیسمارک بدون شک فکر می‌کرد این کار درست و اخلاقی است، صدراعظم آهنین همچنین می‌خواست جلوی پیشنهادهای بسیار رادیکال‌تر را بگیرد و جذابیت سوسیال دموکرات‌ها را کاهش دهد.

💡 Nicknamed the Iron Chancellor, Bismarck unified policy with pragmatism and pensions, a mix of steel and spreadsheets historians still debate.

بیسمارک، ملقب به صدراعظم آهنین، سیاست خود را با عمل‌گرایی و حقوق بازنشستگی، ترکیبی از فولاد و جداول حسابداری که مورخان هنوز درباره آن بحث می‌کنند، یکپارچه کرد.

💡 Students compared the Iron Chancellor to modern pragmatists, arguing about compromise as strategy rather than surrender.

دانشجویان صدراعظم آهنین را با عملگرایان مدرن مقایسه می‌کردند و در مورد سازش به عنوان یک استراتژی به جای تسلیم بحث می‌کردند.

💡 And how could he make a break and still retain his record as Blair's "Iron Chancellor"? He was trapped.

و چطور می‌توانست از این مخمصه جان سالم به در ببرد و همچنان سابقه‌اش را به عنوان «صدراعظم آهنین» بلر حفظ کند؟ او در دام افتاده بود.

💡 It is an unusually tight spot for the Iron Chancellor, a woman who rose to be the de facto leader of Europe by driving hard bargains on rescues for bankrupt Greece.

این یک موقعیت غیرمعمول و دشوار برای صدراعظم آهنین است، زنی که با چانه‌زنی‌های سخت برای نجات یونان ورشکسته، به رهبر بالفعل اروپا تبدیل شد.

💡 The exhibit on the Iron Chancellor balanced statecraft with satire, cartoons puncturing grandeur delightfully.

نمایشگاه صدراعظم آهنین، سیاست‌مداری را با طنز متعادل می‌کرد و کارتون‌ها به طرز لذت‌بخشی شکوه و جلال را خدشه‌دار می‌کردند.