interstellar space

💡 Voyagers crossed into interstellar space when solar wind pressure waned and galactic particles surged, a milestone celebrated with data plots instead of champagne, though engineers might’ve deserved both.

وویجرها زمانی وارد فضای میان‌ستاره‌ای شدند که فشار باد خورشیدی کاهش یافت و ذرات کهکشانی افزایش یافتند، نقطه عطفی که به جای شامپاین با نمودارهای داده جشن گرفته شد، هرچند مهندسان شاید شایسته هر دو بودند.

💡 Such misbehaving molecules can appear in interstellar space.

چنین مولکول‌های بدرفتاری می‌توانند در فضای بین ستاره‌ای ظاهر شوند.

💡 Voyager 1 exited the heliosphere in 2012, the first earthly object to reach interstellar space.

وویجر ۱ در سال ۲۰۱۲ از هلیوسفر خارج شد و اولین جسم زمینی بود که به فضای میان‌ستاره‌ای رسید.

💡 Artists stage rooms of darkness to evoke interstellar space, inviting visitors to sit long enough for imaginations to outshine screens.

هنرمندان اتاق‌هایی از تاریکی را به تصویر می‌کشند تا فضای میان‌ستاره‌ای را تداعی کنند و بازدیدکنندگان را دعوت می‌کنند تا آنقدر بنشینند تا تخیلشان از پرده‌های سینما پیشی بگیرد.

💡 In interstellar space, atoms are scarce but not absent; measuring their trickle teaches us about the Sun’s bubble and the neighborhood’s weather.

در فضای میان‌ستاره‌ای، اتم‌ها کمیاب هستند اما غایب نیستند؛ اندازه‌گیری میزان آنها به ما در مورد حباب خورشید و آب و هوای اطراف آن اطلاعات می‌دهد.

💡 Somewhere in the cold interstellar space between our sun and the closest stars, its flight data system stopped communicating with the part of the probe that allows it to send signals back to Earth.

جایی در فضای سرد میان‌ستاره‌ای، بین خورشید ما و نزدیک‌ترین ستارگان، سیستم داده‌های پرواز آن ارتباط خود را با بخشی از کاوشگر که به آن اجازه ارسال سیگنال به زمین را می‌دهد، متوقف کرد.