hydrophobia

💡 The museum displayed pamphlets on hydrophobia beside early syringes, a sober timeline of progress.

موزه، بروشورهایی در مورد آب‌گریزی (هیدروفوبیا) را در کنار سرنگ‌های اولیه به نمایش گذاشته بود، که نشان‌دهنده‌ی جدول زمانی هوشیارانه‌ای از پیشرفت در این زمینه بود.

💡 Areas affected by wildfires or those with sandy soil are more prone to hydrophobia than loam or clay.

مناطقی که تحت تأثیر آتش‌سوزی‌های جنگلی قرار گرفته‌اند یا مناطقی که خاک شنی دارند، بیشتر از خاک‌های لوم یا رس مستعد آبگریزی هستند.

💡 Historical accounts of hydrophobia read like horror; today, prompt post-exposure care turns fear into manageable protocol.

روایت‌های تاریخی از آب‌هراسی (هیدروفوبیا) مانند وحشت به نظر می‌رسند؛ امروزه، مراقبت‌های فوری پس از مواجهه، ترس را به پروتکلی قابل مدیریت تبدیل می‌کند.

💡 Later symptoms include trouble swallowing, fear of water (hydrophobia), paralysis, seizure, coma, and eventual death.

علائم بعدی شامل مشکل در بلع، ترس از آب (هیدروفوبیا)، فلج، تشنج، کما و در نهایت مرگ است.

💡 Its devastating ending saw Old Yeller get “hydrophobia,” or rabies, forcing the family to put him down.

پایان ویرانگر آن باعث شد که یلر پیر به «هیدروفوبیا» یا هاری مبتلا شود و خانواده را مجبور به کشتن او کند.

💡 The dog or monkey or raccoon infected with rabies becomes wildly thirsty — yet at the same time also suffers from hydrophobia.

سگ یا میمون یا راکون آلوده به هاری به شدت تشنه می‌شود - در عین حال از آبگریزی نیز رنج می‌برد.