hutchie

💡 All of which helps to explain an endearing entry I spotted in the Hutchie Hut’s bothy book, logged in mid-September.

همه این‌ها به توضیح مطلب دوست‌داشتنی‌ای که در اواسط سپتامبر در کتاب «هری پاتر» هاچی هات دیدم، کمک می‌کند.

💡 As kids we built a cardboard hutchie under the stairs, stocking it with torches, biscuits, and plans.

بچه که بودیم، زیر پله‌ها یک قفس مقوایی درست می‌کردیم و تویش مشعل، بیسکویت و نقشه می‌گذاشتیم.

💡 He texted, “meet at the hutchie after school,” code for the quiet corner where stories swap hands.

او پیامک داد: «بعد از مدرسه در کافه همدیگر را ببینیم.» این رمز گوشه‌ی آرامی بود که در آن داستان‌ها دست به دست هم می‌دهند.

💡 My Glaswegian gran called a backyard shed the hutchie, a word that made tools and secrets feel neighborly.

مادربزرگ گلاسکوی من به آلونک حیاط خلوت، هاچی می‌گفت، کلمه‌ای که باعث می‌شد ابزارها و رازها حس همسایگی داشته باشند.