humification

💡 Forest floors demonstrate humification elegantly, layering seasons until moss, mushrooms, and roots negotiate a long truce with decay.

کف جنگل‌ها به زیبایی فرآیند هوموسی شدن را نشان می‌دهند، فصل‌ها را لایه لایه می‌کنند تا زمانی که خزه، قارچ و ریشه‌ها برای مدت طولانی با پوسیدگی کنار بیایند.

💡 Compost relies on humification, that quiet chemistry turning peelings and leaves into soil rich enough to make seedlings believe in second chances.

کمپوست به هوموس‌سازی متکی است، آن شیمی آرام که پوست‌ها و برگ‌ها را به خاکی غنی تبدیل می‌کند که به اندازه کافی غنی است تا نهال‌ها به فرصت‌های دوباره اعتقاد داشته باشند.

💡 The anaerobic environment under those layers preserves the carbon until it can be captured by the soil, a process called humification.

محیط بی‌هوازی زیر آن لایه‌ها، کربن را تا زمانی که توسط خاک جذب شود، حفظ می‌کند؛ فرآیندی که به آن هوموسی شدن می‌گویند.

💡 Dr. Maerz thinks the effect on the carbon cycle may apply in wet conditions, but not when the weather is too dry for humification.

دکتر معرز فکر می‌کند که این تأثیر بر چرخه کربن ممکن است در شرایط مرطوب اعمال شود، اما نه زمانی که هوا برای رطوبت‌گیری خیلی خشک است.

💡 Living in this very top layer of fluffy, crumbly, moist soil mixed with leaf material and humus, are the animals that begin the process of humification.

حیواناتی که در این لایه بسیار بالایی خاک نرم، ترد و مرطوب مخلوط با مواد برگ و هوموس زندگی می‌کنند، فرآیند تبدیل شدن به هوموس را آغاز می‌کنند.

💡 Scientists studying humification measure carbon stability, reminding gardeners that today’s banana peel can become tomorrow’s storm-buffering sponge.

دانشمندانی که در حال مطالعه‌ی هوموسی شدن هستند، پایداری کربن را اندازه‌گیری می‌کنند و به باغبانان یادآوری می‌کنند که پوست موز امروز می‌تواند به اسفنج ضد طوفان فردا تبدیل شود.