Human Comedy, The

💡 A critic argued that Human Comedy, The earns its sentiment by respecting characters’ work, not just their wishes.

منتقدی استدلال کرد که کمدی انسانی، احساسات خود را با احترام به کار شخصیت‌ها، نه فقط خواسته‌هایشان، به دست می‌آورد.

💡 We discussed Human Comedy, The in a seminar on war-era cinema, noting how small kindnesses carry entire towns through grief.

ما در سمیناری درباره سینمای دوران جنگ، درباره «کمدی انسانی» بحث کردیم و به این نکته اشاره کردیم که چگونه مهربانی‌های کوچک، تمام شهرها را از غم و اندوه نجات می‌دهند.

💡 Streaming platforms resurfaced Human Comedy, The, and young audiences recognized timeless themes beneath period details.

پلتفرم‌های پخش آنلاین، کمدی انسانی و سریال «The» را دوباره زنده کردند و مخاطبان جوان، مضامین جاودانه را در زیر جزئیات آن دوره زمانی تشخیص دادند.

💡 And so, being fully complicit in the human comedy, the last thing I’m going to mock is the mistakes that others make in the rush to bed, or why they do so.

و بنابراین، با توجه به اینکه کاملاً در کمدی انسانی همدست هستم، آخرین چیزی که می‌خواهم مسخره کنم اشتباهاتی است که دیگران در عجله برای رفتن به رختخواب مرتکب می‌شوند، یا اینکه چرا این کار را می‌کنند.

💡 “Should a man of seventy still be involved in the carnal aspect of the human comedy?” the professor David Kepesh asks in Philip Roth’s 2001 novel, “The Dying Animal.”

پروفسور دیوید کپش در رمان «حیوان در حال مرگ» نوشته فیلیپ راث در سال ۲۰۰۱ می‌پرسد: «آیا مردی هفتاد ساله هنوز باید درگیر جنبه شهوانی کمدی انسانی باشد؟»